PUISI : Mendo

Domba 2Aku mung sak dermo mendo

Kang nistho lan ora bisa opo-opo

Sabaku ing oro-oro

Ora bisa nulis ora bisa maca

Ora sugih bondo

Ugo ora pinter koyo manungso

 

Aku ora nggegirisi koyo singo

Ora koyo iwak kang slulup ing samudro

Ora koyo manuk kang duwe swara

Ugo ora koyo lembu kang bantu makaryo

 

Nanging,

Sanadyan aku mung sak dermo mendo

Gusti kerso wiyos ing kandangku kang olo

Jenengku dadi kondang ing ngalam donya

Lan kasanding dining para rojo

 

(Ki Jogo Sion)

Categories: Puisi Rohani | Tags: , , , , , , , , , , | Tinggalkan komentar

Navigasi pos

Tinggalkan Balasan

Isikan data di bawah atau klik salah satu ikon untuk log in:

Logo WordPress.com

You are commenting using your WordPress.com account. Logout / Ubah )

Gambar Twitter

You are commenting using your Twitter account. Logout / Ubah )

Foto Facebook

You are commenting using your Facebook account. Logout / Ubah )

Foto Google+

You are commenting using your Google+ account. Logout / Ubah )

Connecting to %s

Blog di WordPress.com.

%d blogger menyukai ini: